Obligacje zerokuponowe
Obligacje można podzielić na dwa rodzaje:
- - obligacje kuponowe
- - obligacje zerokuponowe
Różnica między nimi jest znacząca, bowiem obligacje kuponowe są ściśle związane z okresowymi płatnościami za kupon (wysokość poszczególnych rat związana jest z ratingiem emitenta), natomiast obligacje zerokuponowe są emitowane z dyskontem i płaci się za nie jednorazowo. W tym miejscu warto dodać, że oprocentowanie obligacji może być zmienne lub stałe.
Kilka szczegółowych informacji na temat obligacji zerokuponowych
Dość zagadkowa dla laików nazwa „obligacje zerokuponowe” to nic innego, jak obligacje (czyli papiery dyskontowe – nieco podobne do bonów skarbowych), które dany inwestor kupuje po cenie niższej niż są one nominalnie warte, zaś w momencie ich kupna otrzymuje kwotę równą ich wartości nominalnej. Jedynym zyskiem, jaki otrzymuje inwestor posiadając obligacje zerokuponowe jest różnica między ceną nominalną obligacji a ceną ich zakupu.
Jest to dość ciekawy instrument finansowy, ponieważ inwestor, który je wykupił, nie ponosi ryzyka reinwestycji posiadanych przez siebie kuponów – dokładniej rzecz ujmując, jest całkowicie bezpieczny, jeśli chodzi o zmianę stopy procentowej reinwestowanych kuponów. Mówiąc jaśniej: od obligacji z kuponem zerowym nie płaci się odsetek! Trzeba też dodać, że obligacje zerokuponowe należy sprzedać po cenie nominalnej.
Gdzie najczęściej są wykorzystywane obligacje zerokuponowe? Zdecydowanie na największą skalę wykorzystuje się je w konstrukcjach produktów strukturyzowanych. Przebiega to mniej więcej w sposób następujący: dana instytucja, która w danej chwili tworzy jakiś produkt ustrukturyzowany, po cenie rynkowej kupuje tzw. obligacje zero. W ten oto sposób powstaje różnica pomiędzy ceną nominalną obligacji, a ich ceną rynkową. Właśnie za tę różnicę inwestor nabywa instrument bazowy, od którego notowań będzie zależała wysokość zwrotu produktu struturyzowanego.